و پروردگار تو است عزيز با رحمت . ( 157 - 159 ) كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ دروغ گوى داشتند قوم لوط رسولان را إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ چون گفت هم‌نسب ايشان لوط پيامبر مر ايشان را ؛ أَ لا تَتَّقُونَ ا از خدا نمىترسيت ، كه جز وى را « 1 » مىپرستيت . ( 160 - 161 ) إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ منم مر شما را پيامبرى امانت‌گزار . ( 162 ) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ از خداى تعالى بترسيت و مرا باشيت طاعت دار . ( 163 ) وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ و نمىخواهم از شما مزدى برسانيدن « 2 » رسالت ، إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ نيست ثواب من مگر از پادشاه همه مملكت . ( 164 ) أَ تَأْتُونَ الذُّكْرانَ مِنَ الْعالَمِينَ ا صحبت مىكنيت « 3 » با نران از آدميان ، وَ تَذَرُونَ ما خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْواجِكُمْ و مىمانيت آنچه « 4 » آفريده « 5 » از بهر شما پروردگار شما « 6 » از جفتان [ تان ] ، بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عادُونَ بلك « 7 » شماييت گروهى « 8 » از حد درگذرندگان . ( 165 - 166 ) قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ گفتند اگر بازنه‌ايستى يا لوط از اين گفتار ، بيرون « 9 » كنيمت از اين ديار . ( 167 ) قالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقالِينَ گفت منم مر كار شما را از دشمن دارندگان . ( 168 ) رَبِّ نَجِّنِي وَ أَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ اى پروردگار من مرا و اهل مرا از بدى اين بدان برهان . ( 169 ) فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ برهانيديم وى را « 10 » و كسهاى وى را « 11 » به كلّيت . ( 170 )

--> ( 1 ) - ن : اورا . ( 2 ) - ن و ت : برسانيدن بررسانيدن . ( 3 ) - اصل : مكنيت . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن و ت : آفريد . ( 6 ) - ن : « پروردگار شما » را ندارد . ( 7 ) - ن : بل كه . ( 8 ) - اصل : گروه . ( 9 ) - ن : برون . ( 10 ) - ن : ورا . ( 11 ) - ن : ورا .